Skip to main content

မြန်မာ့ ၁၂ လ ရာသီပန်း (သရဖီပန်း)

မြန်မာ့ ၁၂ လ ရာသီပန်း                                သရဖီပန်


     တ​ပေါင်းလ၏ အထိမ်းအမှတ်ပန်းသည် သရဖီပန်းဖြစ်သည်။ ရုက္ခ​ဗေဒအမည်အားဖြင့် (Calophyllum spectabile)ဟု​ခေါ်သည်။ ပုန်းညက်ပန်းနှင့် မျုိးတူဖြစ်၍ 
ဂတ်တီဖာရီ မျုိးရင်း၌ပါ၀င်သည်။
    ပူအိုက်​သောရာသီဥတုရှိသည့် ​ဒေသများတွင် ​ပေါက်​ရောက်​သော အပင်ဖြစ်၍ တနသင်္ာရီတိုင်း အမြဲစိမ်း​တောများတွင်အများအပြား ​ပေါက်​ရောက်သည်။ ပင်စည်​​ေြဖာင့်မတ်၍ အမြင့်​ပေ ၇၀-မှ ၈၀ အထိရှိနိုင်ပြီးလျှင် လုံးပတ် ခုနစ်​ပေခန့်ရှိသည်။ အရွက်များသည် ပုန်းညက်ရွက်ကဲ့သို့ ​​​ေချာမွတ်​​ေြပာင်လက်သည်။ အနားညီပြီး ရှည်ရှည်ဝုိင်းဝိုင်း ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည်။ ပုန်းညက်ရွက် နည်းတူ အလယ်အ​​​ေကြာမမှ အ​​ေကြာငယ်များ ထင်ရှားစွာယုဥ်ပြိုင်ထွက်​ပေါ်​နေ၏။ အပွင့်ပွင့်​သောအခါ အကိုင်းအခတ်များမှ အပွင့်က​လေးများ တစ်ပွင့်ချင်း ထွက်ပွင့်သည်။ပွင့်ညှာတံတို၍ အပွင့်ကြဲသည်။ ဝတ်ဆံအဝါ​​ရောင်ရှိ​သော အဖြူပွင့်က​လေးများဖြစ်သည်။ သင်းပျံ့​သော ရနံ့ရှိသည်။
   သရဖီပင်၏ အသားသည် ညိုသည်။ အ​တော်အသင့်မာ
​​​​ေကျာ၏။သရဖီသားကို ​နေပူတွင် အ​​​ေခြာက်လှမ်း၍ အသား​သေ​အောင်ပြုလုပ်လျှင်​ ​​​ေကွး​ကောက်တတ်​သော​​ေကြာင့်​ပေါင်းဖိုတွင် အ​​​ေခြာက်ခံမှ သစ်​ကောင်းရ၏။
                                    ကိုး​ကား-မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်၊ အတဲွ(၁၃)

အ​​ေရှ့အိမ်ပုံနှိပ်တိုက်၏ မူပိုင် စာပုဒ်ဖြစ်ပြီး အ​​ေရှ့အိမ်ပုံနှိပ်တိုက် သုကထာစာစဥ်အတဲွ(၁) အမှတ်(၁) မှ ကူးယူ​ဖော်ပြထားပါသည်။


 

Comments

တစ်ပတ်အတွင်းဖတ်ရှုမှု အများဆုံး ပိုစ့်များ

​ေမတ္တသုတ်​တော် ဝတ္ထုဖြစ်စဥ်

​ရေးသား​နေစဲဖြစ်၍ ​အောက်​ဖော်ပြပါစာအုပ်တွင်ဝယ်ယူဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ လိပ်စာ -အမှတ်(၁၈၂)၊ ၃၅လမ်း(အလယ်ဘ​​လောက်)၊ ​​​ေကျာက်တံတားမြို့နယ်။ ဖုန်းနံပါတ် - ၀၉ ၇၇၄ ၇၇၈၈၅၅

အံ့ဖွယ်​ေြခရာ​တော် အပိုင်း(၂)

​ရေးသား​နေစဲဖြစ်၍ ​အောက်​ဖော်ပြပါစာအုပ်တွင်ဝယ်ယူဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ လိပ်စာ -အမှတ်(၁၈၂)၊ ၃၅လမ်း(အလယ်ဘ​​လောက်)၊ ​​​ေကျာက်တံတားမြို့နယ်။ ဖုန်းနံပါတ် - ၀၉ ၇၇၄ ၇၇၈၈၅၅

ရတနသုတ်တော် ၀တ္ထုဖြစ်စဉ်

ရတနသုတ်တော် ၀တ္ထုဖြစ်စဉ်       ဂေါတမ မြတ်စွာဘုရားသခင် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်တွင် ဝါဆိုနေစဉ်က ရှစ်ယူဇနာ ကွာဝေးသော ဝေသာလီပြည်တွင် မိုးကြီးခေါင်ကာ ကောက်ပဲ သီးနှံများ စိုက်ပျိုးမရ၊ ငတ်မွတ် ခေါင်းပါးသော ဒုလ္လိက္ခန္တရကပ် ဘေးကြီးဆိုက်ကာ အစာရေစာ မစားရ၍ သေကြေပျက်စီးခြင်း ဖြစ်ကြလေသည်။ ထိုသေသော သူတို့သည် တစ္ဆေ သရဲ ဘီလူးများ တဖန်ဖြစ်ရကာ ကျန်ရစ် သူတို့အား ဖမ်းစား နှိပ်စက်ပြန်သဖြင့် ဝမ်းသွန် ဝမ်းပျက်၊ ကျောက်၊ ဝက်သက်စသော ကူးနာ ယဉ်းနာများဖြင့် လွန်စွာ သေပျောက်ကြကုန်၏။      အသေအပျောက် များလာသောကြောင့် လူသေကောင် များကို သုသာန်သို့ မပို့နိုင်တော့သဖြင့် မြို့ထဲမှာ ပုပ်ပွနေပြီး ထိုအနံ့ကြောင့် ဘီလူး, သရဲများ မြို့ထဲဝင်ကာ စားသောက် ကြပြန်သဖြင့် လွန်စွာ သေပျောက်ကုန်၏။ လူသေ အလောင်း များထံမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော လေမှတစ်ဆင့် ကူးစက်သော ရောဂါများ ဖြစ်ပွားလာလေ၏။        ထို ဘီလူး, သရဲများကို မှီ၍ ရောဂါဘယဘေး၊ အမနုဿဘေး၊ ဒုလ္လိက္ခဘေး ဟူသော ဘေးကြီး သုံးရပ်သည် လှိုင်းခတ်သလို ဖြစ်သောကြောင့် ဝေသာလီ တစ်ပြည်လုံး ချောက်ချားခြင်းတို့ ဖုံးလွှမ်းကုန်၏။          ထိုအခါ...